Солонгост бизнесс аялал хийсэн тэмдэглэл #3

Гадаад явсан хүмүүс аль болох гоё зургаа постлодог. Манайхан солонгос руу зөндөө аялалын визээр явдаг. Гэхдээ ихэнх нь дан аялдаггүйг хэлдэггүй ч бүгд мэддэг. Хүнд гоё харагдах хэрэгтэй. Биеэ гоё авч явбал гоё. Гэхдээ зарим зүйлс үнэнээр байх хэрэгтэй. Ажил хийгээд хөдөлмөрлөж авсан зүйлийг хүн үнэлнэ. Гэхдээ улайм цайм мань тэнд очиж шоппинг хийж ирлээ гэх хэрэггүй л байх. Хүнд муугаа үзүүлэхгүй гэх бодол зөв ч гэлээ, худлаатаж томрох нь буруу хандлага мэт. Би энэ үйлдвэрт нэг өдөр ажилласан. 10жилийн биеийн тамирын заалыг 6-8 үржсэн юм шиг том талбайтай, өндөр таазтай агуулах заал. Пиво, вино, печень зэрэг дээр шошго наасан. 

Эхэндээ пиво энэтэр гээд маазарч л байлаа нэг литрийн шилтэй пиво цаг өнгөрөх тусам гаранд хүнд санагдаж, гар ядарсан өвдсөн. Хэсэг хугацаанд печений гадар талд шошго наасан. Ямар их баярлаваа. Энэ ажлын хэцүү нь байнга зогсдог. Гэхдээ авууштай нь аяга угаадаг шиг өдөржин усны гутал өмсөхгүй тул бөөрөнд нөлөөлнө. Хөл хөлөрч чийгтэнэ гэж байхгүй. Энэ миний өдрийн хоол, ихэнх нь ногоо. Энэ гурилан дотор жоохон мах бий. Би Монгол хүн маханд дуртай. Гэхдээ хааяа хөнгөн хоол идэж ходоодоо амраах нь зөв гэж өөртөө хэлээд цадсан болсон. Энэ ажлын хамгийн сонирхолтой нь энэ бараануудын үйлдвэрлэгдсэн огноо ирэх жилийн он сар өдөр байсан юм. Тэгээд бодсон. Ийм л юм бид иддэг, уудаг юм байна. Бараг хугацаа нь дуусдаг ч юм уу. Ажил хүнийг голдгоос, хүн ажлыг голдоггүй гэдэг байхаа. Гэхдээ би дахиад л илүү сайн сурах ёстой, хэлний боловсрол эзэмших ёстой гэж бодсон. 

Энд надаас өөр ингэж зараг авах хүн байх ч үгүй байхаа хаха.

Үргэлжлэл бий~

Оюутнуудад

Би нээрээ оюутан байхдаа хичээл тараад их зөнгөртдөг байжээ. Найзуудындаа очиж, хоол хийж идээд л, гудамж метрлэж алхдаг байлаа. Зөндөө өдрүүд тэгж өнгөрсөн. Тэрний оронд зарим өдөр нь хэлний дамжаа, хөгжмийн сургалтанд сууж байхгүй яаавдаа гэж одоо их бодох юм. Тэгсэн бол өдийд нэг хөгжим тоглодог бас нэг илүү хэл мэддэг, тэр хэл дээрээ ном уншдаг болчихсон байхгүй юу. Ажилд орсны дараа одоо тэр цаг нь гарахгүй байна. 

Заримдаа хичээлээ сайн уншихын оронд, солонгос драма үзэж эморно. Миний эморол ер нь их эртнээс эхлэлтэйн байна. Хаха. Гол нь хийх юмнуудаа хийчихээд эморох ёстой юм билээлдээ. Миний амьдрал нэг их муудаагүй лдээ. Зүгээр би одоо байгаагаасаа илүү өөрийгөө хөгжүүлсэн байж болох байлаа. Сургуулиа А төгсөөгүйдээ харамсаж байсан ч, дараагийн шатанд нь дүнгээ ахиулсан. Энхжин тогтвортой суугаад, номын санд олон цаг өнгөрүүлээд, бие даалтыг цагийг нь тулгаж биш бага багаар хийгээд хугацаанд нь өгдөг болсон. Цагаа хэрэггүй олон олон зүйлд биш, чухал гэсэн зүйлстээ зарцуулж сурсан. Гэхдээ Хожуу.

Тиймээс ажил дээр гарахаасаа өмнө оюутан байхдаа, дэмий зөнгөртөх цагаа өөртөө зарцуулаарай гэж оюутнуудад зөвлөмөөр байна.Тэгэхээр чөлөөт цагаа аль болох үр, дүнтэй, өөртөө хэрэгтэй зүйлд зарцуулж сургалтанд сууж, сайн дурын ажил хийж, өөрийгөө хөгжүүлэх зүйлд зарцуулаарай~

Л.Энхжин

Make lemonade

There is a glass dome building, sizes of buses and vehicles, going forward and past through the window of Beijing airport. I could not get on a plane. This time the reason was really stupid. I bought cheaper ticket online and misspelled one letter of my surname accidentally. Eventually, I became not me. Then, I could not go to Hong Kong just before I get there. The moment that two of my friends going to the gates, the moment that we hugged each other with weeping eyes and the last moment you were there alone, feeling lost and miserable. 

Then, I stood there stupidly, realizing my self that I am no one and nothing once you crossed the border. Now, the plane has boarded… There are people, all unknown, everywhere around me. Some of their smiley faces seem empty. I thought airport is amazing and important place where magic happens. Unfortunately, this time I noticed this was just a passing point. There is no magic; instead, there are profit places such as restaurants, shops and empty seats that people sit for a while during their travel. This building feels empty. The moment you cannot do anything, even you realized that you made mistake, is the empty, gloomy and crashed. 

So, there was no magic this time, I went to home in the following day. But these failed days would be a part of my life journey. Everyone learns from their mistakes. Anyways, life goes on….. Then I ordered my favorite Green tea latte with whipping cream on at the airport and sat there few hours, pondering my life; then, flew my home in the evening. If life throws a lemon to you, make lemonade with it.

Хорвоо дээр таниас ондоо хүмүүс байдгийг хүлээн зөвшөөрөх

    Осоржамааг үзэн ядаж байна уу? Өнөөдөр танд хэн нэгэн цамц чинь онцгүй байна гэж хэлсэн үү? Авъяаслаг Монголчуудад орсон тэр нэг залуу арай л өөр юм хийсэн бол тээ. Арчаагүй тээ. Энэ охин үсээ их тэнэг сүлжжээ. Зүгээр боочихгүй. Чи тэрийгээ тэгэхгүй яасан юм. Чи ийм байж хэрэггүйээ. Шал тэнэг хобби юу үгүй юу? гэж хэлж байхдаа та тэр хүмүүсийг өөр шигээ хэвэнд цутгахыг хүссэн. 

     Таны хэвэнд таарахгүй тэр өөрийгөө өөрчлөх гэж оролдох үедээ Тэр биш болж эхэлдэг. Оронд нь бусдын нүдэнд таалагдах хичээсэн хуурамч би болно. Түүнийгээ өөрөө ч мэдэлгүй өөртөө улам итгэлгүй болно. Нэгэнд таалагдахад нөгөө нь бас нэг юм хэлнэ. Бид ийм л хандлагатай, өөрөөсөө өөр байгаа хүнийг гаж буруу, тэнэг мангар гэж дүгнэдэг. 

     Тэгээд үр хүүхдээ ч яг өөр шигээ хэвэнд цутгаж, бусдын орон зай сонирхлыг хүндэлдэггүй, гоочилдог, тэнэг гэж боддог хүнээр өсгөдөг. Байгаагаар нь харж, ойлгож бусад хүмүүс таниас өөр гэдгийг хүлээн зөвшөөрөөд л сурчих. Таныг хэлсэн хэлээгүй хорвоо тэднийг даадаг юм. Таны хийх ёстой зүйл бол сайн тал руу нь хөтлөх, үлгэрлэх, чадахгүй бол угаасаа тус болохгүй бол лай болохгүй л амьдрах юм. 

Ер нь танд хамааралгүй юмыг оролдохгүй л байгаад сурчихвал. Өмхийг оролдохгүй бол үнэртэхгүй гэдэг дээ. 

      

Like my desk

Another place occupies my life is my writing desk where the surface is an organized mess (despite my mom's overdramatized description of a war site). She says similar comment on my clothing shelf, too. There is a pile of books on the top of each other, some of them I have never read, but want to. I realized that somehow I did not like to buy books few years ago, which I thought useless. Then now, I would love to read them, but don't really have time for that. I did not value books in the past than I do now. Next to that, there is a stack of papers related to work and random academic books, always stays there until they are needed. If you look around there some pictures, post it notes and name tags are hanging on the wall. 

In front of me, there is a space for my laptop where music plays that I dance to, where words overflow my blog. Excited, joyful, desolated and pondered thoughts go out and walk to be scripted on to the screen. Once, I wanted to share everything I thought right to everyone. Strangely, once in a while I do not feel so. There are times you feel extrovert and introvert at the same time. They cannot be in the same body in my old perspective. In fact, they can. In front of my wooden desk, I felt different me many times. I do sometimes accept myself and deny myself. One thing that I am sure about me is I am me, messy, exotic, stupid and real..like my desk.

Sorry seems to be the hardest word..

Манайхан нэг тийм уучлал гуйж сураагүй зантай юм тээ. Уучлаарай миний буруу миний алдаанаас болоод ингэчлээ. Дахиж ийм зүйл гаргахгүй хичээнээ гээд хэлэхийн оронд "Сүртэй шд" "Байх шд" гэж мэгээд. Уучлал гуйхаар нэр хүнд нь унаад, ритинг нь буураад эвгүй байдалд орно гэж боддог. Харин ч эсэргээрээ одоогийн нийгэмд буруугаа хүн рүү чихдэг үйлдэл, худлаа даамардаг үйлдэл бол хог гэдгийг хүмүүс мэддэг болсон. 

"Үнэндээ хүүхэд өвдлөө, ханиад хүрлээ, би шоудлаа амжихгүй болчихлоо гээд ч хамаагүй хэлбэл өөр л дөө. Учраа хэлэхгүй муриснаа, бантаж худлаа томрох бол үнэндээ л. Тэрний оронд үнэнээ хүлээгээд уучлал гуйвал хүндлэгдэнэ үү л гэхээс нэр хүнд нь лав шалан дээр мөлхөхгүй. Харин ч гүрийх үед чинь "Аан" гэж хариулчхаад "Новш" гэж бодохвийдээ. УУЧЛААРАЙ арай л хэлчихэв үүдээ энэ одоо.  

Томрох тусмаа жижиг харагддаг болсон хорвоод Sorry seems to be the hardest word..

Ном унших уу Яах уу

Данхайсан толгойтой төртэй, данхайсан хэдэн хурган дарга нартай, иргэдийн албан хаагчдын мөнгөөр цалинждаг байж иргэддээ үйлчлэх ёстойгоо мэдэхгүй, иргэдээ даргалах ёстой гэж эндүүрдэг. Хүний гар харсан хэдэн өлөн дарга нар зурах ёстой гарын үсгээ зурахгүй шалтгаангэй хойшлуулж, хоол унданд орж, идэж ууж бaйж хөдөлдөг, мэрж идээд сурчихсан. Иргэдээ мэдлэгжиж мэдээлэлжүүлэхгүй байж, тэрийг далимдуулж хүний эрх зөрчсөн, дээдэстээ ээлтэй новшийн хууль батална. Иргэдээ жижиг дунд, бизнес эрхлүүлэхгүй, тэнгэрт хадсан стандарт тавина, улсын өгсөн жижиг лангуунд лангуу эрхэл гэж цаанаас нь дарамтлаад, дундаас нь мөнгө иднэ. Арчаагүй, ажлаа мэдэхгүй хэдэн намын хаалгаар орж ирсэн, сургуульд сууж байгаа хүүхэд шиг ажлаа сурч ядсан хэдэн даргатай. Тэр нь тэрүүхэндээ хөөрхөн бондгор гэдэстэй. Хүнийг зүсэлж үйлчилсэн новшийн үйлчилгээтэй. 

Тэгээд энэ хэд тэтгэвэрт гарахыг хүлээх үү? Залуучууд жаахан ном уншиж, тархиа цэнэглэж, ямар нэг юм хийх үү? 

Үүнийг шинэ үе, та л өөрчилж чадна. Гэхдээ танд мэдлэг хэрэгтэй.