Make lemonade

There is a glass dome building, sizes of buses and vehicles, going forward and past through the window of Beijing airport. I could not get on a plane. This time the reason was really stupid. I bought cheaper ticket online and misspelled one letter of my surname accidentally. Eventually, I became not me. Then, I could not go to Hong Kong just before I get there. The moment that two of my friends going to the gates, the moment that we hugged each other with weeping eyes and the last moment you were there alone, feeling lost and miserable. 

Then, I stood there stupidly, realizing my self that I am no one and nothing once you crossed the border. Now, the plane has boarded… There are people, all unknown, everywhere around me. Some of their smiley faces seem empty. I thought airport is amazing and important place where magic happens. Unfortunately, this time I noticed this was just a passing point. There is no magic; instead, there are profit places such as restaurants, shops and empty seats that people sit for a while during their travel. This building feels empty. The moment you cannot do anything, even you realized that you made mistake, is the empty, gloomy and crashed. 

So, there was no magic this time, I went to home in the following day. But these failed days would be a part of my life journey. Everyone learns from their mistakes. Anyways, life goes on….. Then I ordered my favorite Green tea latte with whipping cream on at the airport and sat there few hours, pondering my life; then, flew my home in the evening. If life throws a lemon to you, make lemonade with it.

Хорвоо дээр таниас ондоо хүмүүс байдгийг хүлээн зөвшөөрөх

    Осоржамааг үзэн ядаж байна уу? Өнөөдөр танд хэн нэгэн цамц чинь онцгүй байна гэж хэлсэн үү? Авъяаслаг Монголчуудад орсон тэр нэг залуу арай л өөр юм хийсэн бол тээ. Арчаагүй тээ. Энэ охин үсээ их тэнэг сүлжжээ. Зүгээр боочихгүй. Чи тэрийгээ тэгэхгүй яасан юм. Чи ийм байж хэрэггүйээ. Шал тэнэг хобби юу үгүй юу? гэж хэлж байхдаа та тэр хүмүүсийг өөр шигээ хэвэнд цутгахыг хүссэн. 

     Таны хэвэнд таарахгүй тэр өөрийгөө өөрчлөх гэж оролдох үедээ Тэр биш болж эхэлдэг. Оронд нь бусдын нүдэнд таалагдах хичээсэн хуурамч би болно. Түүнийгээ өөрөө ч мэдэлгүй өөртөө улам итгэлгүй болно. Нэгэнд таалагдахад нөгөө нь бас нэг юм хэлнэ. Бид ийм л хандлагатай, өөрөөсөө өөр байгаа хүнийг гаж буруу, тэнэг мангар гэж дүгнэдэг. 

     Тэгээд үр хүүхдээ ч яг өөр шигээ хэвэнд цутгаж, бусдын орон зай сонирхлыг хүндэлдэггүй, гоочилдог, тэнэг гэж боддог хүнээр өсгөдөг. Байгаагаар нь харж, ойлгож бусад хүмүүс таниас өөр гэдгийг хүлээн зөвшөөрөөд л сурчих. Таныг хэлсэн хэлээгүй хорвоо тэднийг даадаг юм. Таны хийх ёстой зүйл бол сайн тал руу нь хөтлөх, үлгэрлэх, чадахгүй бол угаасаа тус болохгүй бол лай болохгүй л амьдрах юм. 

Ер нь танд хамааралгүй юмыг оролдохгүй л байгаад сурчихвал. Өмхийг оролдохгүй бол үнэртэхгүй гэдэг дээ. 

      

Like my desk

Another place occupies my life is my writing desk where the surface is an organized mess (despite my mom's overdramatized description of a war site). She says similar comment on my clothing shelf, too. There is a pile of books on the top of each other, some of them I have never read, but want to. I realized that somehow I did not like to buy books few years ago, which I thought useless. Then now, I would love to read them, but don't really have time for that. I did not value books in the past than I do now. Next to that, there is a stack of papers related to work and random academic books, always stays there until they are needed. If you look around there some pictures, post it notes and name tags are hanging on the wall. 

In front of me, there is a space for my laptop where music plays that I dance to, where words overflow my blog. Excited, joyful, desolated and pondered thoughts go out and walk to be scripted on to the screen. Once, I wanted to share everything I thought right to everyone. Strangely, once in a while I do not feel so. There are times you feel extrovert and introvert at the same time. They cannot be in the same body in my old perspective. In fact, they can. In front of my wooden desk, I felt different me many times. I do sometimes accept myself and deny myself. One thing that I am sure about me is I am me, messy, exotic, stupid and real..like my desk.

Sorry seems to be the hardest word..

Манайхан нэг тийм уучлал гуйж сураагүй зантай юм тээ. Уучлаарай миний буруу миний алдаанаас болоод ингэчлээ. Дахиж ийм зүйл гаргахгүй хичээнээ гээд хэлэхийн оронд "Сүртэй шд" "Байх шд" гэж мэгээд. Уучлал гуйхаар нэр хүнд нь унаад, ритинг нь буураад эвгүй байдалд орно гэж боддог. Харин ч эсэргээрээ одоогийн нийгэмд буруугаа хүн рүү чихдэг үйлдэл, худлаа даамардаг үйлдэл бол хог гэдгийг хүмүүс мэддэг болсон. 

"Үнэндээ хүүхэд өвдлөө, ханиад хүрлээ, би шоудлаа амжихгүй болчихлоо гээд ч хамаагүй хэлбэл өөр л дөө. Учраа хэлэхгүй муриснаа, бантаж худлаа томрох бол үнэндээ л. Тэрний оронд үнэнээ хүлээгээд уучлал гуйвал хүндлэгдэнэ үү л гэхээс нэр хүнд нь лав шалан дээр мөлхөхгүй. Харин ч гүрийх үед чинь "Аан" гэж хариулчхаад "Новш" гэж бодохвийдээ. УУЧЛААРАЙ арай л хэлчихэв үүдээ энэ одоо.  

Томрох тусмаа жижиг харагддаг болсон хорвоод Sorry seems to be the hardest word..

Ном унших уу Яах уу

Данхайсан толгойтой төртэй, данхайсан хэдэн хурган дарга нартай, иргэдийн албан хаагчдын мөнгөөр цалинждаг байж иргэддээ үйлчлэх ёстойгоо мэдэхгүй, иргэдээ даргалах ёстой гэж эндүүрдэг. Хүний гар харсан хэдэн өлөн дарга нар зурах ёстой гарын үсгээ зурахгүй шалтгаангэй хойшлуулж, хоол унданд орж, идэж ууж бaйж хөдөлдөг, мэрж идээд сурчихсан. Иргэдээ мэдлэгжиж мэдээлэлжүүлэхгүй байж, тэрийг далимдуулж хүний эрх зөрчсөн, дээдэстээ ээлтэй новшийн хууль батална. Иргэдээ жижиг дунд, бизнес эрхлүүлэхгүй, тэнгэрт хадсан стандарт тавина, улсын өгсөн жижиг лангуунд лангуу эрхэл гэж цаанаас нь дарамтлаад, дундаас нь мөнгө иднэ. Арчаагүй, ажлаа мэдэхгүй хэдэн намын хаалгаар орж ирсэн, сургуульд сууж байгаа хүүхэд шиг ажлаа сурч ядсан хэдэн даргатай. Тэр нь тэрүүхэндээ хөөрхөн бондгор гэдэстэй. Хүнийг зүсэлж үйлчилсэн новшийн үйлчилгээтэй. 

Тэгээд энэ хэд тэтгэвэрт гарахыг хүлээх үү? Залуучууд жаахан ном уншиж, тархиа цэнэглэж, ямар нэг юм хийх үү? 

Үүнийг шинэ үе, та л өөрчилж чадна. Гэхдээ танд мэдлэг хэрэгтэй. 

Би бас л онгоцонд сууж чадсангүй-Гэхдээ нимбэгний жүүс хийж уусан

Бээжингийн онгоцны буудлын цонхоор бөмбөлөг шилэн оройтой байшин харагдана, том жижиг тээврийн автобуснууд зогсож, ирэх нь ирж, явах нь явсаар машин унаа, хүмүүс холхино. Би бас л онгоцонд сууж чадсангүй. Энэ удаа их тэнэг шалтгаанаар. Хямдыг нь бодож онлайн билет захиалахдаа овгийн нэг үсэг алдаж бичсэн алдаа. Тэгээд эцэстээ би, би биш ч болох шиг. Тэгээд Хонг Конг гэдэг айл руу явахын даваан дээр үлдлээ. Хоёр найз маань онгоцонд суухаар гүйх мөч, уйлаад тэврэлдэх мөч, ганцаараа үлдээд гөлийх мөч. 

Өөрийгөө энэ үед хилийн дээсний цаана хэн ч биш, юу ч биш гэдгээ мэдэрч тэнэгтэж зогтусах мөч. Одоо онгоц ниссэн.... Эргэн тойрон хүмүүс. Бүгд үл мэдэх. Зарим нь инээх ч хоосон мэт. Өмнө нь онгоцны буудал их л гоё газар мэт санагддаг байж билээ. Маш чухал газар, бас тэнд ид шид болж өнгөрдөг. Гэтэл энэ удаа зүгээр л дамжин өнгөрөх цэг байсныг ухаарлаа. Энд ид шид алга зүгээр л ажлаа хийж буй хүмүүс, ашгийн төлөө худалдааны газрууд, хүмүүс дамжин өнгөрөхдөө суух сандлууд. Энэ байшин хүнгүй мэт. Хичнээн хайнга тэнэг байснаа бодсон ч юу ч хийж чадахгүй болох тэр мөч хамгийн эзгүйрсэн, хөндий, гөлийсөн, унасан, хоосон байв. 

Ингээд ид шид болоогүй маргааш нь би гэртээ харьсан. Гэхдээ энэ бүтэлгүй дурсамж, тэдгээр сэтгэлээр унасан мөчүүд бас л амьдрал гэдэг их аялалын нэг хэсэг нь гэж бодож явнa. Бүгд л алдаж, алдаан дээрээсээ суралцдаг. Anyways, life goes on…Тэгээд онгоцны буудал дээр дуртай Green tea latte-гаа whipping cream-тэй захиалаад, уунгаа амьдрал бодож байгаад л ирсэндээ хэхэ. Хэрвээ амьдрал чамруу нимбэг шидвэл, нимбэгний жүүс хийж уу. 

Хүлээн зөвшөөрөх

Зарим зүйс цагаа олсон мэт санагддаг. Харин зарим нь үгүй. Гэхдээ юунд ч тохиромжтой үе гэж байдаггүй. Амьдрал баялаг тул бид зүгээр л болж байгаа зүйсийг байгаагаар хүлээж авч, гол нь хүлээн зөвшөөрч, урагш алхах хэрэгтэй. Надад ийм зүйл тохиолдох ёстой, би сайхан амьдрах ёстой. Эсвэл надад ийм зүйл тохиолдох ёсгүй гэж бодогдох үе байвч, одоо дараагийн алхам л чухал.

Заримдаа сайхан зүйл тохиолдоход итгэхгүй байх нь бий, би ийм зүйл хүртэх эрхтэй гэж үү хэмээн өөртөө эргэлзэх. Гэтэл тэр нь таны хүртэх ёстой тэр л аз, жаргал мөн байж болох.

Заримдаа бид байгаа байхгүй, ирэх ирэхгүй, болсон, тохиолдсон зүйлсийг хүлээж авахыг хүсэхгүй өөрийгөө стрессдүүлдэг. Мэдээж зарим зүйл бидний хийсэн үйлдлийн үр дүн, зарим нь огт хамааралгүй биднээс шалтгаалахгүйгээр амьдралд гарч ирдэг бэрхшээлүүд.

Таны хүсч буй зорилгод эхлэх тохиромжтой цаг гэж байхгүй. Зүгээр л эхлүүлсэн зүйл чинь дараа нь цагаа олсон байх нь бий. Тэрийг тааварлашгүй. Тиймд зүгээр л эхлүүл, асуудалдаа шийдэл хайж олоод, урагш алх. Битгий гоншигонож, бусдаас алдаа хай. Та өчигдрөөс илүү БИ болсон байх болно.