Би нээрээ оюутан байхдаа хичээл тараад их зөнгөртдөг байжээ. Найзуудындаа очиж, хоол хийж идээд л, гудамж метрлэж алхдаг байлаа. Зөндөө өдрүүд тэгж өнгөрсөн. Тэрний оронд зарим өдөр нь хэлний дамжаа, хөгжмийн сургалтанд сууж байхгүй яаавдаа гэж одоо их бодох юм. Тэгсэн бол өдийд нэг хөгжим тоглодог бас нэг илүү хэл мэддэг, тэр хэл дээрээ ном уншдаг болчихсон байхгүй юу. Ажилд орсны дараа одоо тэр цаг нь гарахгүй байна.
Заримдаа хичээлээ сайн уншихын оронд, солонгос драма үзэж эморно. Миний эморол ер нь их эртнээс эхлэлтэйн байна. Хаха. Гол нь хийх юмнуудаа хийчихээд эморох ёстой юм билээлдээ. Миний амьдрал нэг их муудаагүй лдээ. Зүгээр би одоо байгаагаасаа илүү өөрийгөө хөгжүүлсэн байж болох байлаа. Сургуулиа А төгсөөгүйдээ харамсаж байсан ч, дараагийн шатанд нь дүнгээ ахиулсан. Энхжин тогтвортой суугаад, номын санд олон цаг өнгөрүүлээд, бие даалтыг цагийг нь тулгаж биш бага багаар хийгээд хугацаанд нь өгдөг болсон. Цагаа хэрэггүй олон олон зүйлд биш, чухал гэсэн зүйлстээ зарцуулж сурсан. Гэхдээ Хожуу.